09-06-07

Don't panic!

In april lazen we met Ceridwen The Hitchhikers guide to the galaxy van Douglas Adams.

 

Ik vond dit boek humoristisch van de eerste pagina tot de laatste.

Fantastisch gewoon wat die man allemaal uit zijn duim zuigt.

Het is geen Science Fiction op zich, het is volgens mij een pure parodie op het genre.

Waarin de auteur gehakt maakt van elk SF-cliche dat er bestaat.

 

De heer Arthur Dent is de hoofdpersoon in HHGTG. Terwijl de gemeente tot wanhoop van Arthur zijn huis trachten te slopen, komt Arthurs vriend Ford Prefect hem vertellen dat de Aarde gesloopt wordt. Ford is geen Aardling, al weet Arthur dit nog niet. Arthur gelooft natuurlijk niets van het verhaal van Ford, alhoewel hij daar heel snel anders over denkt.
De Vogoniers van het Hypergalactisch Planbureau hebben opdracht om de Aarde te vernietigen omdat er op die plek een hyperruimtelijk expresroute moet komen. Tegensputteren heeft geen zin: de tekeningen en afbraakplannen lagen nu eenmaal al 50 jaar ter inzage bij het plaatselijk planbureau op Alpha Centauri.
Ford komt daarom Arthur meenemen, de ruimte in. Daar heb je Het Transgalactisch Lifters Handboek hard nodig. Arthur leert Zaphod Beeblebrox en Trillian kennen. De laatste heeft hij al eens eerder ontmoet.

Het liftershandboek heeft als voornaamste raad: zorg dat je altijd een handdoek bij hebt en vooral, geen paniek!

 

Enkele citaten die ik super vond:

 

Far out in the uncharted backwaters of the unfashionable end of the Western Spiral Arm of the Galaxy lies a small unregarded yellow sun.

Orbiting this at a distance of roughly ninety-two million miles is an utterly insignificant little blue-green planet whose ape-descended life forms are so amazingly primitive that they still think digital watches are a pretty neat idea.

 

*I refuse to prove that I exist* says God, *for proof denies Faith, and without Faith I am nothing.* *But,* says Man, *the Babel fish is a dead giveaway, isn t it? It could not have evolved by chance.  It proves you exist, and so therefore, by your own arguments, you don t*  *Oh dear,* says God, *I hadn t thougt of that,* and promptly vanished in a puff of logic.

 

Deze citaten zullen wel aanduiden welk soort boek ik in mijn handen had.

 

Het boek is niet door iedereen in ons leesclubje op evenveel enthousiasme onthaald geweest.

We zijn er ongeveer uit geraakt, dat dit soort humor bij een bepaalde soort mensen past,meerbepaald informatici.

 

Daar kon ik me wel in vinden, niet dat ik een informaticus ben, maar ik sta bekend voor mijn soms nogal bizarre soort humor.

 

 

16:56 Gepost door Aglaia in Science Fiction | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.