03-03-07

Lucky Man

Lucky Man

 

Deze nacht, na weer een tijdje te liggen woelen in mijn bed, begonnen mijn gedachten uit te gaan naar de perceptie van gelukkig zijn.

 

Wanneer kan een mens immers zeggen dat hij oprecht gelukkig is?

 

Als hij of zij het gemaakt heeft volgens de normen van deze maatschappij?( Hiermee bedoel ik: huisje, tuintje, gezinnetje, mooie auto voor de deur en een goede, zekere job)

 

Of als hij of zij van een goede gezondheid kan genieten?

 

Misschien als hij compleet zichzelf kan zijn bij mensen?

Diepgaande discussies voerend met gelijkgezinde mensen op een terrasje met een glas goede wijn in de hand.

 

Dit is voor iedereen anders natuurlijk. De ene zal kiezen voor het huisje. De andere voor een goede gezondheid. Nog een andere zal ervoor kiezen om zonder maskers door het leven te gaan.

 

Voor mij is gelukkig zijn aanvaard worden door mensen die je graag hebt.  Aanvaard worden met al de goede en slechte eigenschappen.

Victor Hugo heeft dit goed verwoord: Het opperste geluk in het leven is de overtuiging dat je bemind wordt om wie je bent, of liever, bemind wordt ongeacht wie je bent.

 

Niet gediscrimineerd worden voor je geloof, politieke overtuiging, je huidskleur of je seksuele voorkeur.

 

Gelukkig zijn is, zijn wie je bent, voor de volle 100% en nog mensen hebben die je daarvoor apprecieren.

 

Dan pas, als alle maskers afgeworpen zijn, dan pas kan je gelukkig zijn.

19:26 Gepost door Aglaia in Mijn gedachtenkronkels | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.