25-02-07

Het hermetisch zwart (Marguerite Yourcenar)

Het hermetisch zwart (Marguerite Yourcenar)

 

De flaptekst: 
In Het hermetisch zwart wordt het tragische tot beschreven van een bijzonder mens: de zestiende-eeuwse medicus, alchimist en filosoof Zeno. Vanaf zijn geboorte in Brugge aan het begin van de zestiende eeuw tot de catastrofe die zijn leven afsluit, volgen we hem bij zijn studie, op zijn reizen door Europa en het Nabije Oosten en in zijn werk als hofarts. Zeno is een man van vlees en bloed, die zich halverwege tussen Middeleeuwen en de moderne tijd bevindt, tussen hermetisme en kabbala aan de ene en een nauwelijks nog te verwoorden atheisme aan de andere kant. Het boek geeft een fantastisch beeld van een fascinerend tijdperk vol contrasten. De titel Het hermetisch zwart is ontleend aan een alchemistische formule, waarmee de fase van de ontbinding en de splitsing van de stof werd aangeduid, het eerste stadium op de weg naar de bereiding van goud.

L'oeuvre au noir (Het hermetisch zwart) werd in 1968 met de Prix femina bekroond en was onmiddellijk een groot internationaal succes. Marguerite Yourcenar, pseudoniem van Marguerite Cleenewerck de Crayencour (1903-1987), was de eerste vrouw die werd opgenomen in het 'college van onsterfelijken': de Academie Francaise.

Mijn mening:

De intrige in het boek is simpel gehouden en dient eigenlijk als lijm om de vele bekende personen en hun gedachtegoed met elkaar in verband te brengen.

Hierdoor moet je ten allen tijde heel geconcentreerd blijven op het boek. Een dwaling van gedachten wordt meteen afgestraft en zorgt ervoor dat je een bladzijde mag terugkeren om de draad van het verhaal terug op te pikken.

Maar al bij al was Zeno een trouwe vriend van me gedurende twee weken, iedere keer als ik het boek sloot, dacht ik aan de periode waar het boek zich in afspeelt. Deze periode is voor mij een van de meest interessante periodes van de geschiedenis.

Met Zeno kruip je in een tijd en mensbeeld waar je je anders nauwelijks een voorstelling van kunt maken. Het boek is historisch, maar tegelijkertijd beschrijft Yourcenar het denken van die tijd zo precies dat je snapt hoe de verlichting heeft kunnen ontstaan. Die precieze pen beschrijft het lijden soms zo nauwkeurig dat je meelijdt en met pijn in je hart doorleest.

In de versie die ik gelezen heb zijn de verzamelde notities van Yourcenar, een noot van de schrijfster en de verantwoording mee vertaald. Dit zorgt voor een meerwaarde aan het boek.  Vooral de verzamelde notities zijn erg interessant.

Een aanrader, maar geen boek om vlug door te lezen, laat alles op tijd bezinken, hierdoor geniet je langer van de aanwezigheid van Zeno.

 

 

19:36 Gepost door Aglaia in Historisch | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-02-07

Birdy (William Wharton)

Birdy (William Wharton)

 

Dit is het vierde boek voor Ceridwen.

Dit boek is gekozen in de categorie Dierenverhaal door mezelf.

Op zich is dit geen dierenverhaal.

 

Korte inhoud:

Birdy is al heel zijn leven een beetje een eigenaardige jongen. Andere jongens van zijn leeftijd spelen met auto's, zijn gefascineerd door popsterren en meisjes. Maar Birdy niet. Hij is helemaal bezetten door vogels.
Tot grote ergernis van zijn moeder houdt hij duiven. Hij bestudeert ze, voedt ze enz. Hij wil net als hen leren vliegen en doet dan ook meerdere pogingen tot. Op een dag valt hij zo hard dat hij in het ziekenhuis belandt. Moeder vergiftigt de vogels en hoopt zo een einde aan deze periode te krijgen. Natuurlijk gebeurt dit niet. Birdy begint nu met kanaries. Zijn fascinatie maakt hem nog wereldvreemder. Zijn leven wordt helemaal geleefd door zijn kanaries. Tot in zijn dromen toe..
Het verhaal begint wanneer Birdy helemaal afgesloten is van de realiteit; hij loopt (hipt) als een vogel, eet als een vogel... na zijn terugkomst van de oorlog in Vietnam. De mensenwereld was te hard voor hem dus trekt hij zich terug als vogel. De psychiatrische instelling zit met de handen in het haar; niets helpt. Tenslotte halen ze Birdy's enige vriend Al erbij. Hopelijk krijgt hij Birdy weer wat men in het algemeen als "normaal" kan noemen.
Maar wat is normaal en wat is krankzinnig? Oorlog of zich een vogel voelen... De lijn is soms vaag..
Het leuke aan dit boek is dat je twee verhalen voor de prijs van 1 krijgt. Afwisselend krijg je Birdy verhaal te horen (cursief gedrukt) en ook de versie van Al, die wat meer openstaat voor de rest van de wereld (gewoon gedrukt). Het boek zet je aan het denken "Wat is krankzinnigheid". Leren een vogel te zijn is waanzin. Maar is oorlog ook geen waanzin?

 

Mijn mening:

Ik vond Birdy een goed boek. Het laat je nadenken over wat de maatschappij als normaal beschouwt.

Ook vind ik het leuk dat je twee verhalen voor de prijs van 1 krijgt.

Het cursieve is het verhaal van Birdy, normale druk is het verhaal van Al.

Je raakt meegesleept in Birdy s relaas, zijn denk- en droomwereld.

Ook het stuk waar Al vertelt over wat hij heeft meegemaakt in de tweede wereldoorlog greep me aan.

Dit is een boek dat ik in de toekomst nog is zal lezen.

15:45 Gepost door Aglaia in Dierenverhaal | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Het meisje dat teveel van lucifers hield (Gaetan Soucy)

Het meisje dat teveel van lucifers hield (Gaetan Soucy)

 

Dit boek werd gekozen als derde boek voor Ceridwen, in de categorie Frans.

 

Korte inhoud:

Een jonge vrouw schrijft op wat haar sinds de dood van haar vader is overkomen, een reeks gebeurtenissen die haar leven volkomen op zijn kop heeft gezet. Dat zij er verslag van doet is een wonder: haar vader heeft haar van de wereld afgesloten gehouden, haar taal is een eigengemaakt mengsel van alledaagse spreektaal en de taal van een veeldelig achttiende-eeuws boek dat toevallig in huis aanwezig is. Maar in die taal weet zij des te schrijnender op te roepen wat er allemaal in haar leven is misgegaan; de krachttoer alles in taal om te zetten en de onmogelijkheid de bizarre en ijzingwekkende voorvallen in te passen in een ook voor andere mensen geldende wereldbeeld geven Het meisje dat te veel van lucifers hield een adembenemende en ontroerende kracht.

 

Mijn mening:

Het meisje dat teveel van lucifers hield is een boek dat je aandacht vasthoudt van het eerste woord tot het laatste.

In het begin weet je totaal niet wat je kan verwachten en waar het boek exact over gaat, maar naarmate je verder leest, hoe meer gruwel je ontdekt, en hoe meer gefascineerd je wordt.

Een aanrader, zonder twijfel.

15:30 Gepost door Aglaia in Frans | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |